Natalia Gołuchowska, Piotr Rzepniewski, Tymon Zatorski, Artur Nowak, Anna Rudnik, Oliver Jendro, Aleksandra Wioletta Mastej
Wstęp: Sekwencja Pierre’a Robina (Pierre Robin sequence, PRS) to wrodzone zaburzenie rozwojowe, którego etiologia nie jest do końca poznana. Częstość występowania sekwencji Pierre’a Robina wynosi od 1:8500 do 1:20 000 urodzeń, a śmiertelność – od 3,6% do 21%. Anatomiczne malformacje występujące u pacjentów z sekwencją Pierre’a Robina powodują niedrożność dróg oddechowych i trudności w karmieniu noworodka. Cel pracy: Praca powstała w celu podsumowania aktualnego stanu wiedzy na temat nieinwazyjnych metod leczenia i odpowiedniej pielęgnacji pacjentów z sekwencją Pierre’a Robina. Materiał i metody: Używając baz danych takich jak PubMed i Google Scholar, autorzy dokonali przeglądu literatury dotyczącej zachowawczych metod leczenia i pielęgnacji pacjentów z sekwencją Pierre’a Robina. W celu znalezienia artykułów posługiwali się słowami kluczami. Wyniki: Czynności, które wspomagają funkcjonowanie noworodka z sekwencją Pierre’a Robina, obejmują intubację nosowo-gardłową, ułożenie w pozycji odwróconej na brzuchu, karmienie przez sondę nosowo-żołądkową i techniki ułatwiające karmienie; pierwsze dwie metody umożliwiają udrożnienie dróg oddechowych pacjenta. Innym problemem u dzieci z sekwencją Pierre’a Robina jest zapewnienie właściwej podaży kalorii, co może wymagać zastosowania zgłębnika nosowo-żołądkowego i diety hiperkalorycznej. Pomocny okazuje się również trening ssania odżywczego i nieodżywczego. Wnioski: Leczenie dzieci z sekwencją Pierre’a Robina jest długotrwałe, można natomiast skrócić czas pobytu w szpitalu. W tym celu opiekunowie powinni towarzyszyć pacjentom przez cały okres hospitalizacji, aby zdobyć wiedzę i umiejętności, dzięki którym zapewnią ciągłość opieki po wypisaniu niemowlęcia ze szpitala.
{"title":"Metody pielęgnacji i leczenia zachowawczego niemowląt z sekwencją Pierre’a Robina","authors":"Natalia Gołuchowska, Piotr Rzepniewski, Tymon Zatorski, Artur Nowak, Anna Rudnik, Oliver Jendro, Aleksandra Wioletta Mastej","doi":"10.15557/pimr.2023.0029","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0029","url":null,"abstract":"Wstęp: Sekwencja Pierre’a Robina (Pierre Robin sequence, PRS) to wrodzone zaburzenie rozwojowe, którego etiologia nie jest do końca poznana. Częstość występowania sekwencji Pierre’a Robina wynosi od 1:8500 do 1:20 000 urodzeń, a śmiertelność – od 3,6% do 21%. Anatomiczne malformacje występujące u pacjentów z sekwencją Pierre’a Robina powodują niedrożność dróg oddechowych i trudności w karmieniu noworodka. Cel pracy: Praca powstała w celu podsumowania aktualnego stanu wiedzy na temat nieinwazyjnych metod leczenia i odpowiedniej pielęgnacji pacjentów z sekwencją Pierre’a Robina. Materiał i metody: Używając baz danych takich jak PubMed i Google Scholar, autorzy dokonali przeglądu literatury dotyczącej zachowawczych metod leczenia i pielęgnacji pacjentów z sekwencją Pierre’a Robina. W celu znalezienia artykułów posługiwali się słowami kluczami. Wyniki: Czynności, które wspomagają funkcjonowanie noworodka z sekwencją Pierre’a Robina, obejmują intubację nosowo-gardłową, ułożenie w pozycji odwróconej na brzuchu, karmienie przez sondę nosowo-żołądkową i techniki ułatwiające karmienie; pierwsze dwie metody umożliwiają udrożnienie dróg oddechowych pacjenta. Innym problemem u dzieci z sekwencją Pierre’a Robina jest zapewnienie właściwej podaży kalorii, co może wymagać zastosowania zgłębnika nosowo-żołądkowego i diety hiperkalorycznej. Pomocny okazuje się również trening ssania odżywczego i nieodżywczego. Wnioski: Leczenie dzieci z sekwencją Pierre’a Robina jest długotrwałe, można natomiast skrócić czas pobytu w szpitalu. W tym celu opiekunowie powinni towarzyszyć pacjentom przez cały okres hospitalizacji, aby zdobyć wiedzę i umiejętności, dzięki którym zapewnią ciągłość opieki po wypisaniu niemowlęcia ze szpitala.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"225 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-18","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135207588","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Aleksandra Wioletta Mastej, Natalia Gołuchowska, Piotr Rzepniewski, Tymon Zatorski, Artur Nowak, Anna Rudnik, Oliver Jendro
Wprowadzenie: Schorzenia jamy ustnej występujące u matki w trakcie ciąży mają niekorzystny wpływ na zdrowie dziecka. Wysoki poziom bakterii kariogennych w jamie ustnej matki może znacznie zwiększyć ryzyko rozwoju próchnicy zębów u potomstwa. Istnieje dodatnia korelacja między zwiększoną ilością płytki nazębnej a przedwczesnym porodem i niską masą urodzeniową. Każda kobieta ciężarna, jak również planująca ciążę powinna mieć zapewnioną edukację w zakresie dbania o stan jamy ustnej. Cel i metodyka: Celem pracy jest omówienie poziomu wiedzy kobiet w ciąży na temat przyczyn i profilaktyki próchnicy zębów na podstawie wyników autorskiego oryginalnego badania ankietowego z 2022 roku oraz porównanie wyników z badaniem przeprowadzonym w 2015 roku pod afiliacją Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – „Świadomość kobiet ciężarnych na temat zapobiegania próchnicy wczesnego dzieciństwa”. Na podstawie obu badań dokonano analizy statystycznej korelacji rang Spearmana (p < 0,05). Dodatkowo podczas przygotowywania pracy wykorzystano materiały z bazy PubMed i aktualną literaturę. Opis stanu wiedzy badanych: W obu badaniach analiza wykazała dodatnią korelację między stanem wiedzy a wykształceniem ankietowanych. W grupie z 2015 roku jedynie 10% przyszłych matek wiedziało, kiedy powinna się odbyć pierwsza wizyta u stomatologa, w grupie z 2022 roku było to już 51,9%. Wzrost poziomu wiedzy widoczny jest również w odpowiedziach na pytania o sposoby pielęgnacji jamy ustnej przed pojawieniem się zębów. Podsumowanie: Poziom wiedzy kobiet w ciąży na temat przyczyn i profilaktyki próchnicy wzrósł w porównaniu z poprzednimi latami i może zostać oceniony jako wysoki, jednak niezbędna jest dalsza edukacja.
{"title":"Poziom wiedzy kobiet w ciąży na temat przyczyn i profilaktyki próchnicy zębów na podstawie autorskiego oryginalnego badania ankietowego z roku 2022 – omówienie i porównanie z wynikami badania ankietowego z 2015 roku","authors":"Aleksandra Wioletta Mastej, Natalia Gołuchowska, Piotr Rzepniewski, Tymon Zatorski, Artur Nowak, Anna Rudnik, Oliver Jendro","doi":"10.15557/pimr.2023.0028","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0028","url":null,"abstract":"Wprowadzenie: Schorzenia jamy ustnej występujące u matki w trakcie ciąży mają niekorzystny wpływ na zdrowie dziecka. Wysoki poziom bakterii kariogennych w jamie ustnej matki może znacznie zwiększyć ryzyko rozwoju próchnicy zębów u potomstwa. Istnieje dodatnia korelacja między zwiększoną ilością płytki nazębnej a przedwczesnym porodem i niską masą urodzeniową. Każda kobieta ciężarna, jak również planująca ciążę powinna mieć zapewnioną edukację w zakresie dbania o stan jamy ustnej. Cel i metodyka: Celem pracy jest omówienie poziomu wiedzy kobiet w ciąży na temat przyczyn i profilaktyki próchnicy zębów na podstawie wyników autorskiego oryginalnego badania ankietowego z 2022 roku oraz porównanie wyników z badaniem przeprowadzonym w 2015 roku pod afiliacją Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – „Świadomość kobiet ciężarnych na temat zapobiegania próchnicy wczesnego dzieciństwa”. Na podstawie obu badań dokonano analizy statystycznej korelacji rang Spearmana (p < 0,05). Dodatkowo podczas przygotowywania pracy wykorzystano materiały z bazy PubMed i aktualną literaturę. Opis stanu wiedzy badanych: W obu badaniach analiza wykazała dodatnią korelację między stanem wiedzy a wykształceniem ankietowanych. W grupie z 2015 roku jedynie 10% przyszłych matek wiedziało, kiedy powinna się odbyć pierwsza wizyta u stomatologa, w grupie z 2022 roku było to już 51,9%. Wzrost poziomu wiedzy widoczny jest również w odpowiedziach na pytania o sposoby pielęgnacji jamy ustnej przed pojawieniem się zębów. Podsumowanie: Poziom wiedzy kobiet w ciąży na temat przyczyn i profilaktyki próchnicy wzrósł w porównaniu z poprzednimi latami i może zostać oceniony jako wysoki, jednak niezbędna jest dalsza edukacja.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"16 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-18","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135207590","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Marcin Maciej Dereziński, Krzysztof Przeorski, Nicola Lisiak, Zofia Dal Canton
Leczenie choroby otyłościowej to wyzwanie XXI wieku, jest ona bowiem czynnikiem ryzyka rozwoju innych chorób: nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca czy nowotworów. Diagnozowanie otyłości powinno bazować na pomiarach masy ciała i odniesieniu tejże masy do wzrostu i płci. Prawidłową i zalecaną praktyką są także równoczesne pomiary obwodu talii i bioder. Podstawową metodę leczenia choroby otyłościowej stanowi zmiana stylu życia: zwiększenie aktywności fizycznej i obniżenie kaloryczności spożywanych posiłków. Niestety zmiana nawyków jest trudna, a dla wielu pacjentów – nieosiągalna. Z uwagi na rosnącą chorobowość otyłości w społeczeństwie przegląd wytycznych skierowany jest do lekarzy rodzinnych i innych lekarzy spotykających się w swojej praktyce z pacjentami otyłymi. Wszystkie analizowane rekomendacje kładą nacisk na zapobieganie, wczesne rozpoznawanie i leczenie otyłości. Autorzy wytycznych potwierdzają, że podstawą terapii choroby otyłościowej są zmiany behawioralne i dietetyczne. Podkreślają także rolę prawidłowej komunikacji na linii lekarz–pacjent oraz konieczność leczenia otyłości w zespole złożonym z lekarza, dietetyka i często fizjoterapeuty. Kolejnym filarem terapii choroby otyłościowej jest wprowadzona w ostatnich latach farmakoterapia jako forma leczenia wspomagającego. W artykule dokonano przeglądu wytycznych dotyczących farmakologicznego leczenia otyłości. Autorzy skupiają się na podsumowaniu wskazań do włączenia farmakoterapii, opisie leków wraz z dawkowaniem i celów terapii oraz identyfikacji różnic między poszczególnymi zaleceniami.
{"title":"Terapia choroby otyłościowej. Przegląd wybranych wytycznych","authors":"Marcin Maciej Dereziński, Krzysztof Przeorski, Nicola Lisiak, Zofia Dal Canton","doi":"10.15557/pimr.2023.0027","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0027","url":null,"abstract":"Leczenie choroby otyłościowej to wyzwanie XXI wieku, jest ona bowiem czynnikiem ryzyka rozwoju innych chorób: nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca czy nowotworów. Diagnozowanie otyłości powinno bazować na pomiarach masy ciała i odniesieniu tejże masy do wzrostu i płci. Prawidłową i zalecaną praktyką są także równoczesne pomiary obwodu talii i bioder. Podstawową metodę leczenia choroby otyłościowej stanowi zmiana stylu życia: zwiększenie aktywności fizycznej i obniżenie kaloryczności spożywanych posiłków. Niestety zmiana nawyków jest trudna, a dla wielu pacjentów – nieosiągalna. Z uwagi na rosnącą chorobowość otyłości w społeczeństwie przegląd wytycznych skierowany jest do lekarzy rodzinnych i innych lekarzy spotykających się w swojej praktyce z pacjentami otyłymi. Wszystkie analizowane rekomendacje kładą nacisk na zapobieganie, wczesne rozpoznawanie i leczenie otyłości. Autorzy wytycznych potwierdzają, że podstawą terapii choroby otyłościowej są zmiany behawioralne i dietetyczne. Podkreślają także rolę prawidłowej komunikacji na linii lekarz–pacjent oraz konieczność leczenia otyłości w zespole złożonym z lekarza, dietetyka i często fizjoterapeuty. Kolejnym filarem terapii choroby otyłościowej jest wprowadzona w ostatnich latach farmakoterapia jako forma leczenia wspomagającego. W artykule dokonano przeglądu wytycznych dotyczących farmakologicznego leczenia otyłości. Autorzy skupiają się na podsumowaniu wskazań do włączenia farmakoterapii, opisie leków wraz z dawkowaniem i celów terapii oraz identyfikacji różnic między poszczególnymi zaleceniami.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"12 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-09-18","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135207589","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
{"title":"Still not fully understood – the history of atopic dermatitis","authors":"Monika Leończyk-Spórna","doi":"10.15557/pimr.2023.0026","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0026","url":null,"abstract":"","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"80 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135087451","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Agata Będzichowska, Agata Tomaszewska, Agnieszka Lipińska-Opałka, Agnieszka Rustecka, Jędrzej Przekora, Piotr Koziński, Bolesław Kalicki
Inferior vena cava agenesis is a rare congenital, often asymptomatic vascular anomaly, usually detected accidentally during medical imaging or interventions. In the literature, an association between inferior vena cava malformations and congenital defects of other organs (anomalies of the heart, spleen, kidneys, bowels) has been reported. This results from the concurrent development of these organs in the embryological process. We describe the agenesis of the lower part of the inferior vena cava coexisting with nephropathy, hypertension, unicornuate uterus, lipoma of the lumbar spine, spina bifida, increased activity of factor VIII and von Willebrand factor in a 12-year-old girl. This combination of defects appears to be unique in the medical literature. Exploring and understanding the nature of the link between these conditions could be crucial for avoiding unnecessary surgical interventions, malpractices, and diagnostic errors.
{"title":"Agenesis of the inferior vena cava associated with nephropathy, hypertension, and congenital organ anomalies. Case report of a 12-year-old girl","authors":"Agata Będzichowska, Agata Tomaszewska, Agnieszka Lipińska-Opałka, Agnieszka Rustecka, Jędrzej Przekora, Piotr Koziński, Bolesław Kalicki","doi":"10.15557/pimr.2023.0017","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0017","url":null,"abstract":"Inferior vena cava agenesis is a rare congenital, often asymptomatic vascular anomaly, usually detected accidentally during medical imaging or interventions. In the literature, an association between inferior vena cava malformations and congenital defects of other organs (anomalies of the heart, spleen, kidneys, bowels) has been reported. This results from the concurrent development of these organs in the embryological process. We describe the agenesis of the lower part of the inferior vena cava coexisting with nephropathy, hypertension, unicornuate uterus, lipoma of the lumbar spine, spina bifida, increased activity of factor VIII and von Willebrand factor in a 12-year-old girl. This combination of defects appears to be unique in the medical literature. Exploring and understanding the nature of the link between these conditions could be crucial for avoiding unnecessary surgical interventions, malpractices, and diagnostic errors.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"9 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135087455","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The skin microbiota is a complex ecosystem consisting of bacteria, fungi and viruses. The role of the human skin microbiota is to maintain homeostasis in the body. Disruption of the balance of the natural composition of the human microbiome can lead to the development of inflammation and infection. Atopic dermatitis is a chronic and recurrent non-infectious, inflammatory dermatosis characterised by erythematous and exfoliative skin lesions, accompanied by pruritus and a tendency to superinfection. Defect in the epidermal barrier, immune dysfunction and changes in the composition of the skin microbiome underlie the pathogenesis of atopic dermatitis. It has been found that the diversity of atopic skin microbiota is significantly reduced, with a decrease in the number of Cutibacterium, Streptococcus, Acinetobacter, Corynebacterium and Prevotella, and a concomitant increase in the percentage of Staphylococcus bacteria, especially S. aureus. It accounts for about 20% of skin microbiome in healthy people, while in patients with atopic dermatitis the percentage of S. aureus can increase up to 30–100%. In addition, there is a positive correlation between S. aureus skin colonisation and disease severity. S. aureus plays a key role in the development of skin inflammation in the course of atopic dermatitis, including through the induction of lymphocyte expansion, release of cytokines, pro-inflammatory lipoproteins, and stimulation of mast cell degranulation. Therefore, properly selected and regular treatment of atopic dermatitis diversifies the skin microflora, often leading to clinical improvement in the patient.
{"title":"Atopic dermatitis and the human skin microbiota","authors":"Agnieszka Gościńska, Agata Będzichowska, Agnieszka Lipińska-Opałka","doi":"10.15557/pimr.2023.0012","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0012","url":null,"abstract":"The skin microbiota is a complex ecosystem consisting of bacteria, fungi and viruses. The role of the human skin microbiota is to maintain homeostasis in the body. Disruption of the balance of the natural composition of the human microbiome can lead to the development of inflammation and infection. Atopic dermatitis is a chronic and recurrent non-infectious, inflammatory dermatosis characterised by erythematous and exfoliative skin lesions, accompanied by pruritus and a tendency to superinfection. Defect in the epidermal barrier, immune dysfunction and changes in the composition of the skin microbiome underlie the pathogenesis of atopic dermatitis. It has been found that the diversity of atopic skin microbiota is significantly reduced, with a decrease in the number of Cutibacterium, Streptococcus, Acinetobacter, Corynebacterium and Prevotella, and a concomitant increase in the percentage of Staphylococcus bacteria, especially S. aureus. It accounts for about 20% of skin microbiome in healthy people, while in patients with atopic dermatitis the percentage of S. aureus can increase up to 30–100%. In addition, there is a positive correlation between S. aureus skin colonisation and disease severity. S. aureus plays a key role in the development of skin inflammation in the course of atopic dermatitis, including through the induction of lymphocyte expansion, release of cytokines, pro-inflammatory lipoproteins, and stimulation of mast cell degranulation. Therefore, properly selected and regular treatment of atopic dermatitis diversifies the skin microflora, often leading to clinical improvement in the patient.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"15 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135087453","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Introduction and aim: International and national studies indicate that analgesic use is common among adolescents. Research projects on this issue in Poland to date have been conducted among youth attending mainstream schools. However, data on the analgesic use among adolescents attending special education institutions, i.e. youth sociotherapy centres (młodzieżowe ośrodki socjoterapii, MOS) and youth correctional centres (młodzieżowe ośrodki wychowawcze, MOW) is missing. The aim of this study was to assess the prevalence of analgesic use among youth attending special education centres. Materials and methods: The study was conducted in 2018 among youth aged 12–19 years from randomly selected MOS/MOW facilities in Poland (N = 1,730). Data was collected with a self-administered questionnaire. A chi-square test was used to assess differences in analgesic consumption rate by gender and facility type. Results: Approximately 60% and 44.5% of study participants used analgesics for headache and stomach-ache, respectively, at least 1–2 times in the past month. Girls are significantly more likely than boys to use medications for headache and stomach-ache. The analgesic consumption rate among MOS/MOW youth is higher than among adolescents attending mainstream schools. Conclusions: Due to the risk associated with medicine use preventive measures addressing youth should include activities aimed at improving knowledge and skills regarding safe medication use. A history of analgesic use by an adolescent should be part of a family doctor’s routine interview.
{"title":"Analgesic use among residents of youth sociotherapy centres and youth correctional centres","authors":"Agnieszka Pisarska","doi":"10.15557/pimr.2023.0014","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0014","url":null,"abstract":"Introduction and aim: International and national studies indicate that analgesic use is common among adolescents. Research projects on this issue in Poland to date have been conducted among youth attending mainstream schools. However, data on the analgesic use among adolescents attending special education institutions, i.e. youth sociotherapy centres (młodzieżowe ośrodki socjoterapii, MOS) and youth correctional centres (młodzieżowe ośrodki wychowawcze, MOW) is missing. The aim of this study was to assess the prevalence of analgesic use among youth attending special education centres. Materials and methods: The study was conducted in 2018 among youth aged 12–19 years from randomly selected MOS/MOW facilities in Poland (N = 1,730). Data was collected with a self-administered questionnaire. A chi-square test was used to assess differences in analgesic consumption rate by gender and facility type. Results: Approximately 60% and 44.5% of study participants used analgesics for headache and stomach-ache, respectively, at least 1–2 times in the past month. Girls are significantly more likely than boys to use medications for headache and stomach-ache. The analgesic consumption rate among MOS/MOW youth is higher than among adolescents attending mainstream schools. Conclusions: Due to the risk associated with medicine use preventive measures addressing youth should include activities aimed at improving knowledge and skills regarding safe medication use. A history of analgesic use by an adolescent should be part of a family doctor’s routine interview.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"15 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135088600","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
A patient with secondary infertility, diagnosed with an endometrial polyp and right ovarian cyst, was referred for hysterolaparoscopy treatment. The woman reported no symptoms. During the hospitalisation, in addition to the aforementioned issues, left ovarian lesions and ascites were identified. A 10 cm lesion in the right ovary exhibited abundant vascularity. Tumour markers (AFP, CEA, HE4, CA-125) and the ROMA algorithm were assessed and found to be within the normal range. Laparotomy revealed a high-grade malignant tumour of unknown origin confirmed by histological examination. Uterine resection with unchanged greater omentum was performed. Immunohistochemical tests revealed positive cytokeratin (CK) reaction, including CK7 and focal CK20, as well as a marker of proliferation Ki-67 in some cells (20–30%). Signet ring cells and positive mucicarmine stain reaction were detected. The histological evaluation confirmed a Krukenberg tumour originating most likely from the stomach. The patient was referred to the Maria Skłodowska-Curie Greater Poland Cancer for further treatment.
{"title":"Krukenberg tumour in a patient with secondary infertility – case report","authors":"Joanna Fechner, Anna Markowska","doi":"10.15557/pimr.2023.0024","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0024","url":null,"abstract":"A patient with secondary infertility, diagnosed with an endometrial polyp and right ovarian cyst, was referred for hysterolaparoscopy treatment. The woman reported no symptoms. During the hospitalisation, in addition to the aforementioned issues, left ovarian lesions and ascites were identified. A 10 cm lesion in the right ovary exhibited abundant vascularity. Tumour markers (AFP, CEA, HE4, CA-125) and the ROMA algorithm were assessed and found to be within the normal range. Laparotomy revealed a high-grade malignant tumour of unknown origin confirmed by histological examination. Uterine resection with unchanged greater omentum was performed. Immunohistochemical tests revealed positive cytokeratin (CK) reaction, including CK7 and focal CK20, as well as a marker of proliferation Ki-67 in some cells (20–30%). Signet ring cells and positive mucicarmine stain reaction were detected. The histological evaluation confirmed a Krukenberg tumour originating most likely from the stomach. The patient was referred to the Maria Skłodowska-Curie Greater Poland Cancer for further treatment.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"46 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135087450","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Monika Leończyk-Spórna, Anna Ankudowicz, Agnieszka Lewecka
Frontal linear scleroderma (morphea en coup de sabre) is a rare disease from the group of limited connective tissue diseases, most often affecting children. Due to the fact that it is not a common dermatosis, diagnosis and treatment may be difficult. Therefore, we believe it is advisable to present the diagnostic difficulties in a patient of the Provincial Integrated Hospital in Elbląg. It is also noteworthy that the patient’s neurological symptoms preceded the appearance of skin lesions. Clinical symptoms and imaging studies led us to observe progressive hemifacial atrophy. The patient requires interdisciplinary specialist care and diagnosis in the field of neurology, dermatology, rheumatology and ophthalmology.
额线状硬皮病(morphea en coup de sabre)是一种罕见的疾病，来自有限结缔组织疾病组，最常影响儿童。由于它不是一种常见的皮肤病，诊断和治疗可能很困难。因此，我们认为建议在Elbląg中呈现省级综合医院患者的诊断困难。同样值得注意的是，患者的神经系统症状先于皮肤病变的出现。临床症状和影像学检查使我们观察到进行性面瘫萎缩。患者需要神经病学、皮肤病学、风湿病学和眼科领域的跨学科专家护理和诊断。
{"title":"En coup de sabre linear scleroderma – diagnostic difficulties. Case report","authors":"Monika Leończyk-Spórna, Anna Ankudowicz, Agnieszka Lewecka","doi":"10.15557/pimr.2023.0025","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0025","url":null,"abstract":"Frontal linear scleroderma (morphea en coup de sabre) is a rare disease from the group of limited connective tissue diseases, most often affecting children. Due to the fact that it is not a common dermatosis, diagnosis and treatment may be difficult. Therefore, we believe it is advisable to present the diagnostic difficulties in a patient of the Provincial Integrated Hospital in Elbląg. It is also noteworthy that the patient’s neurological symptoms preceded the appearance of skin lesions. Clinical symptoms and imaging studies led us to observe progressive hemifacial atrophy. The patient requires interdisciplinary specialist care and diagnosis in the field of neurology, dermatology, rheumatology and ophthalmology.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"4 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135087454","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Nurul Najwa Mohd Zakir, Mohamad Azizul Fitri Khalid, Farhana Mohammad Mohaidin, Irfan Mohamad
Sinonasal malignancies are rare head and neck cancers. We present three patients with sinonasal adenocarcinomas that have different characteristics. The first patient was asymptomatic, and the nasoendoscopy revealed a nasopharyngeal mass. He was diagnosed with stage I papillary type adenocarcinoma and was treated with nasal endoscopic surgery, with no evidence of tumour recurrence for one year. In the second case, the patient had a unilateral nasal blockage with blood-stained nasal discharge. Nasoendoscopy showed a septal mass. The patient was diagnosed with stage II low-grade non-intestinal sinonasal adenocarcinoma (NITAC) and underwent two nasal endoscopic surgeries with no tumour recurrence after six months. In the third case, the patient reported ear fullness, blood-stained nasal discharges, and painless neck swelling. Nasoendoscopy showed a right septal mass, and he was diagnosed with stage IVc high-grade NITAC. He received concurrent chemoradiotherapy and is doing well three months after treatment completion.
{"title":"Sinonasal adenocarcinoma: a case series","authors":"Nurul Najwa Mohd Zakir, Mohamad Azizul Fitri Khalid, Farhana Mohammad Mohaidin, Irfan Mohamad","doi":"10.15557/pimr.2023.0021","DOIUrl":"https://doi.org/10.15557/pimr.2023.0021","url":null,"abstract":"Sinonasal malignancies are rare head and neck cancers. We present three patients with sinonasal adenocarcinomas that have different characteristics. The first patient was asymptomatic, and the nasoendoscopy revealed a nasopharyngeal mass. He was diagnosed with stage I papillary type adenocarcinoma and was treated with nasal endoscopic surgery, with no evidence of tumour recurrence for one year. In the second case, the patient had a unilateral nasal blockage with blood-stained nasal discharge. Nasoendoscopy showed a septal mass. The patient was diagnosed with stage II low-grade non-intestinal sinonasal adenocarcinoma (NITAC) and underwent two nasal endoscopic surgeries with no tumour recurrence after six months. In the third case, the patient reported ear fullness, blood-stained nasal discharges, and painless neck swelling. Nasoendoscopy showed a right septal mass, and he was diagnosed with stage IVc high-grade NITAC. He received concurrent chemoradiotherapy and is doing well three months after treatment completion.","PeriodicalId":42380,"journal":{"name":"Pediatria i Medycyna Rodzinna-Paediatrics and Family Medicine","volume":"20 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-08-28","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"135088594","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
京公网安备 11010802042870号
京ICP备2023020795号-1
扫码关注我们
求助内容：
应助结果提醒方式：