Premise. The essay will report on actions promoted at international and national level, to ensure accessibility in different sectors of social life and reduce obstacles in this field in European regulations and in the practices of Member States. The Convention adopted by UNO in 2006, stating that people with different abilities must enjoy fundamental rights and (political, economic, social, cultural) freedoms, constitutes the first great treaty of the twenty-first century concerning the change in attitude and strategies towards people bearing handicaps, to increase respect of their dignity through every possible measure. Intercultural dialogue. In light of a greater awareness on environmental issues and possible solutions, we are, therefore, all called upon to contribute to changes in the relation with our one and only Planet in order to build a new conservation ethics, which may include the values of Cultural Heritage and accept, for its protection and enhancement, the contribution of Communities, favouring intercultural dialogue. Best practices. The essay intends to stress the importance of integrated policies in promoting accessibility and the enhancement of cultural heritage, also through the examination of the best practices implemented in different European Countries. Specifically, it shall highlight how one of the criteria informing the Management Plan of the ‘Archaeological Area of Pompeii and Torre del Greco’ is based on the conservation of the archaeological heritage, with the purpose of making it accessible to the public while conserving the testimonial, formal and material features of the site, and addressing conservation issues as well as the design quality of accessibility improvements. Integrated Conservation. The quality of conservation and restoration interventions on cultural heritage will, therefore, have to be perfected through an aware fact-finding analysis, favouring the application of scientific and digital technologies, paired with a diagnostic approach capable of including the digitalisation of processes, energy efficiency, accessibility, leading to the digital management of anamnesis and control of the restoration project, based on adequate knowledge of the cultural property and its state of conservation.
{"title":"Accessibility and Enhancement of Cultural Heritage: Examples of Best Practices in Europe","authors":"R. Genovese","doi":"10.35784/odk.2953","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.2953","url":null,"abstract":"Premise. The essay will report on actions promoted at international and national level, to ensure accessibility in different sectors of social life and reduce obstacles in this field in European regulations and in the practices of Member States. \u0000The Convention adopted by UNO in 2006, stating that people with different abilities must enjoy fundamental rights and (political, economic, social, cultural) freedoms, constitutes the first great treaty of the twenty-first century concerning the change in attitude and strategies towards people bearing handicaps, to increase respect of their dignity through every possible measure. \u0000Intercultural dialogue. In light of a greater awareness on environmental issues and possible solutions, we are, therefore, all called upon to contribute to changes in the relation with our one and only Planet in order to build a new conservation ethics, which may include the values of Cultural Heritage and accept, for its protection and enhancement, the contribution of Communities, favouring intercultural dialogue. \u0000Best practices. The essay intends to stress the importance of integrated policies in promoting accessibility and the enhancement of cultural heritage, also through the examination of the best practices implemented in different European Countries. Specifically, it shall highlight how one of the criteria informing the Management Plan of the ‘Archaeological Area of Pompeii and Torre del Greco’ is based on the conservation of the archaeological heritage, with the purpose of making it accessible to the public while conserving the testimonial, formal and material features of the site, and addressing conservation issues as well as the design quality of accessibility improvements. \u0000Integrated Conservation. The quality of conservation and restoration interventions on cultural heritage will, therefore, have to be perfected through an aware fact-finding analysis, favouring the application of scientific and digital technologies, paired with a diagnostic approach capable of including the digitalisation of processes, energy efficiency, accessibility, leading to the digital management of anamnesis and control of the restoration project, based on adequate knowledge of the cultural property and its state of conservation.","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"32 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"133089325","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Abstract Zgodnie z ideami zrównoważonego rozwoju zawartymi w rezolucji ONZ "Przekształcamy świat: Agenda 2030 na rzecz zrównoważonego rozwoju" do kluczowych celów, jakich osiągnięcie założono do 2030 r., należą między innymi: zapewnienie powszechnego dostępu do bezpiecznych dla wszystkich i inkluzywnych terenów zieleni oraz przestrzeni publicznych, a jednocześnie wzmocnienie wysiłków na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego. W artykule przedstawiono, na wybranych przykładach zabytkowych parków, ogrodów oraz krajobrazów, jak cele te są realizowane. Przedmiotem badań były w szczególności: Ogród Wersalski, Stonehenge i krajobraz kulturowy otaczający ten zabytek, zarządzany przez English Heritage, a także polityka udostępniania zabytkowych, parków, ogrodów i krajobrazów, realizowana przez Historic England. Analiza strategii udostępniania zabytkowych terenów zieleni i krajobrazów kulturowych osobom ze szczególnymi potrzebami, wypracowanych przez wymienione powyżej instytucje, pozwoliła na sformułowanie w podsumowaniu artykułu propozycji ogólnych założeń inkluzywnej polityki względem tej grupy zabytków.
{"title":"Inclusive approaches in historic green spaces","authors":"D. Sikora","doi":"10.35784/odk.3018","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.3018","url":null,"abstract":"Abstract \u0000 Zgodnie z ideami zrównoważonego rozwoju zawartymi w rezolucji ONZ \"Przekształcamy świat: Agenda 2030 na rzecz zrównoważonego rozwoju\" do kluczowych celów, jakich osiągnięcie założono do 2030 r., należą między innymi: zapewnienie powszechnego dostępu do bezpiecznych dla wszystkich i inkluzywnych terenów zieleni oraz przestrzeni publicznych, a jednocześnie wzmocnienie wysiłków na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego. W artykule przedstawiono, na wybranych przykładach zabytkowych parków, ogrodów oraz krajobrazów, jak cele te są realizowane. Przedmiotem badań były w szczególności: Ogród Wersalski, Stonehenge i krajobraz kulturowy otaczający ten zabytek, zarządzany przez English Heritage, a także polityka udostępniania zabytkowych, parków, ogrodów i krajobrazów, realizowana przez Historic England. \u0000 Analiza strategii udostępniania zabytkowych terenów zieleni i krajobrazów kulturowych osobom ze szczególnymi potrzebami, wypracowanych przez wymienione powyżej instytucje, pozwoliła na sformułowanie w podsumowaniu artykułu propozycji ogólnych założeń inkluzywnej polityki względem tej grupy zabytków.","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"5 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"124417801","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Josep Adell-Argilés, S. Mora Alonso-Muñoyerro, Dolores De La Piedra Gordo, Miguel García Jiménez, Edgar Lombana Echeverry
El pueblecito de Siurana, de apenas 30 casas, se encuentra situado sobre un encaramado istmo geológico, rodeado de precipicios. Históricamente el lugar es famoso por su castillo (muy derruido) ya que fue el último bastión de Cataluña conquistado a los árabes en la Reconquista. Desde hace sólo 20 años, se accede sin dificultad por una carretera asfaltada. Existe la leyenda de que “la Reina Mora” se lanzó al vacío sobre su caballo antes de caer en manos de los cristianos, quedando la muestra de la herradura del equino junto al castillo y sobre el precipicio más vertical del entorno. Posteriormente, se levantó la Iglesia Románica del s.XII. El entorno está protegido urbanísticamente, pero le falta desarrollar la protección geológica, caracterizado por espectaculares franjas pétreas que emergen de la parte inferior donde hay un pantano que recoge las aguas de la zona. Se hace necesario reorganizar la accesibilidad del entorno de Siurana como parque geológico rehaciendo los antiguos caminos a pie reforzando el enclave tan escarpado. Las características geológicas son muy visibles y espectaculares, sucediéndose de abajo a arriba colinas de pizarra marrón, seguidas de escarpados de arenisca roja tallados por el viento y culminando con la caliza de color blanco. Se desarrolla la accesibilidad en base a los antiguos caminos existentes y otros nuevos necesarios para el disfrute del parque y para emergencia caso de incendio. En el pueblo hay que hacer los caminos de acceso a la depuradora y hacer un Centro de Interpretación Cultural que exponga el conjunto. Se propone también un mirador sobre el vacío en el Salto de la Reina Mora, para poder ver el castillo y el precipicio en toda su magnitud, requiriendo rampa de acceso Para adecuar su funcionamiento y disfrute, se propone subir en furgonetas eléctricas a los visitantes por la carretera (8km) y que bajen por un Nuevo Teleférico a disponer entre Siurana y Cornudella del Montsant en la base del monte con un aparcamiento en su inicio.
{"title":"Accessibility to the new geoparq of Siurana","authors":"Josep Adell-Argilés, S. Mora Alonso-Muñoyerro, Dolores De La Piedra Gordo, Miguel García Jiménez, Edgar Lombana Echeverry","doi":"10.35784/odk.2960","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.2960","url":null,"abstract":"El pueblecito de Siurana, de apenas 30 casas, se encuentra situado sobre un encaramado istmo geológico, rodeado de precipicios. \u0000 \u0000Históricamente el lugar es famoso por su castillo (muy derruido) ya que fue el último bastión de Cataluña conquistado a los árabes en la Reconquista. Desde hace sólo 20 años, se accede sin dificultad por una carretera asfaltada. \u0000 \u0000Existe la leyenda de que “la Reina Mora” se lanzó al vacío sobre su caballo antes de caer en manos de los cristianos, quedando la muestra de la herradura del equino junto al castillo y sobre el precipicio más vertical del entorno. Posteriormente, se levantó la Iglesia Románica del s.XII. \u0000 \u0000 \u0000El entorno está protegido urbanísticamente, pero le falta desarrollar la protección geológica, caracterizado por espectaculares franjas pétreas que emergen de la parte inferior donde hay un pantano que recoge las aguas de la zona. Se hace necesario reorganizar la accesibilidad del entorno de Siurana como parque geológico rehaciendo los antiguos caminos a pie reforzando el enclave tan escarpado. Las características geológicas son muy visibles y espectaculares, sucediéndose de abajo a arriba colinas de pizarra marrón, seguidas de escarpados de arenisca roja tallados por el viento y culminando con la caliza de color blanco. \u0000Se desarrolla la accesibilidad en base a los antiguos caminos existentes y otros nuevos necesarios para el disfrute del parque y para emergencia caso de incendio. \u0000En el pueblo hay que hacer los caminos de acceso a la depuradora y hacer un Centro de Interpretación Cultural que exponga el conjunto. \u0000Se propone también un mirador sobre el vacío en el Salto de la Reina Mora, para poder ver el castillo y el precipicio en toda su magnitud, requiriendo rampa de acceso \u0000Para adecuar su funcionamiento y disfrute, se propone subir en furgonetas eléctricas a los visitantes por la carretera (8km) y que bajen por un Nuevo Teleférico a disponer entre Siurana y Cornudella del Montsant en la base del monte con un aparcamiento en su inicio. \u0000","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"22 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"124861225","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The article presents the wide variety of technologies and their applications in museums, referring to museums of different typologies, including archaeological ones. With their potentialities and constraints, the selected technologies – from Virtual Reality to interactive systems - show a range of uses and approaches that somehow aim to be inclusive. Technological artifices can create new ‘narrative environments’ involving all the publics and ‘non-publics in a more innovative and immersive way, and new communication strategies can include and respond to the various visitors’ needs without the necessity of ‘label’ them. The combination of different communication devices can help transform the experience in museums, and create connections between people and cultural heritage, enhancing them at an emotional level. Since technologies are constantly and quickly evolving, the contribution presented will require continuous updates and further developments.
{"title":"Technological artifices: good practices for inclusive communication in museums.","authors":"Gianluca D'Agostino, Cristina Boido","doi":"10.35784/odk.2957","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.2957","url":null,"abstract":"The article presents the wide variety of technologies and their applications in museums, referring to museums of different typologies, including archaeological ones. With their potentialities and constraints, the selected technologies – from Virtual Reality to interactive systems - show a range of uses and approaches that somehow aim to be inclusive. Technological artifices can create new ‘narrative environments’ involving all the publics and ‘non-publics in a more innovative and immersive way, and new communication strategies can include and respond to the various visitors’ needs without the necessity of ‘label’ them. The combination of different communication devices can help transform the experience in museums, and create connections between people and cultural heritage, enhancing them at an emotional level. Since technologies are constantly and quickly evolving, the contribution presented will require continuous updates and further developments.","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"1 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"130049382","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The issue of the accessibility of culture and art for deaf and hard of hearing people is the topic of the implementation doctoral dissertation conducted by the author of the article under the supervision of dr hab. prof. University of Lodz Aneta Pawłowska as part of the Doctoral School of Humanities at the University of Lodz and the Association Social Support "Ja-Ty-My" in Lodz entitled: The problem of accessibility of information in public institutions and social economy entities in the field of culture and art for people with hearing loss and disabilities in Poland. Recommendations and standards. The article is an attempt to look from the point of view of a researcher - a deaf person - insider, at the issue of the broadly understood accessibility and significance of the Deafland (Głusza) exhibition at the Silesian Museum in Katowice (a breakthrough in Poland in terms of the subject matter and the model of available technical solutions for people with special needs).
{"title":"Good practice of making art and culture accessible to the deaf and hard of hearing, on the example of the Deafland exhibition at the Silesian Museum in Katowice","authors":"Agnieszka Kołodziejczak","doi":"10.35784/odk.2984","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.2984","url":null,"abstract":"The issue of the accessibility of culture and art for deaf and hard of hearing people is the topic of the implementation doctoral dissertation conducted by the author of the article under the supervision of dr hab. prof. University of Lodz Aneta Pawłowska as part of the Doctoral School of Humanities at the University of Lodz and the Association Social Support \"Ja-Ty-My\" in Lodz entitled: The problem of accessibility of information in public institutions and social economy entities in the field of culture and art for people with hearing loss and disabilities in Poland. Recommendations and standards. \u0000The article is an attempt to look from the point of view of a researcher - a deaf person - insider, at the issue of the broadly understood accessibility and significance of the Deafland (Głusza) exhibition at the Silesian Museum in Katowice (a breakthrough in Poland in terms of the subject matter and the model of available technical solutions for people with special needs).","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"24 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"129223545","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Wśród wielu kategorii zabytków dostępność ogrodów zabytkowych stanowi zagadnienie nadal słabo rozpoznane. Wymagania ustawowe koncentrują się na dostępności budynków i nie nakładają obowiązku dbania o przestrzeń otaczającą. Pomijają więc teren otaczający budynek, który jest najczęściej jego niezbędnym dopełnieniem i często podlega ochronie prawnej jako wpisane do rejestru zabytków otoczenie, ogród lub park, jako część zespołu czy zabytku obszarowego. Zapewnienie dostępności zabytków, w tym ogrodów zabytkowych jest zagadnieniem wspólnym dla budynku i jego zabytkowego otoczenia - obszernym i złożonym, które należy analizować kompleksowo, w kontekście całego obiektu zabytkowego. W jego realizacji nie chodzi jednak o dopasowanie zabytku do wymogów dostępności - w rozumieniu przebudowy całości czy jego części, ale o wybór odpowiedniej opcji udostępniania – czyli zapewnienia takich rozwiązań, które nie wiążą się z nadmiernym obciążeniem, czy naruszeniem wartości ogrodu zabytkowego, w przeciwnym wypadku byłoby to sprzeczne z zasadami ochrony konserwatorskiej tych obiektów. Udostępnienie obiektu poprzez rozwiązanie kwestii dostępności architektonicznej może być skutecznie wspierane przez działania w sferze komunikacyjno-informacyjnej, które wydają się znacznie bezpieczniejsze w kontekście negatywnego wpływu na wartości zabytkowe obiektu niż likwidacja barier architektonicznych. Podstawowym warunkiem, który musi być przy tym spełniony jest przekazanie różnym grupom zainteresowanych uczciwej i wyczerpującej informacji o przygotowanej ofercie i o ewentualnych ograniczeniach dostępności. Ze względu na charakter zabytków obszarowych należy się spodziewać, że rzadko kiedy zarządzający ogrodem, będzie w stanie udostępnić go w pełni.
{"title":"Ogrody zabytkowe – czy dla wszystkich?","authors":"R. Stachańczyk","doi":"10.35784/odk.3026","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.3026","url":null,"abstract":"Wśród wielu kategorii zabytków dostępność ogrodów zabytkowych stanowi zagadnienie nadal słabo rozpoznane. Wymagania ustawowe koncentrują się na dostępności budynków i nie nakładają obowiązku dbania o przestrzeń otaczającą. Pomijają więc teren otaczający budynek, który jest najczęściej jego niezbędnym dopełnieniem i często podlega ochronie prawnej jako wpisane do rejestru zabytków otoczenie, ogród lub park, jako część zespołu czy zabytku obszarowego. Zapewnienie dostępności zabytków, w tym ogrodów zabytkowych jest zagadnieniem wspólnym dla budynku i jego zabytkowego otoczenia - obszernym i złożonym, które należy analizować kompleksowo, w kontekście całego obiektu zabytkowego. \u0000W jego realizacji nie chodzi jednak o dopasowanie zabytku do wymogów dostępności - w rozumieniu przebudowy całości czy jego części, ale o wybór odpowiedniej opcji udostępniania – czyli zapewnienia takich rozwiązań, które nie wiążą się z nadmiernym obciążeniem, czy naruszeniem wartości ogrodu zabytkowego, w przeciwnym wypadku byłoby to sprzeczne z zasadami ochrony konserwatorskiej tych obiektów. Udostępnienie obiektu poprzez rozwiązanie kwestii dostępności architektonicznej może być skutecznie wspierane przez działania w sferze komunikacyjno-informacyjnej, które wydają się znacznie bezpieczniejsze w kontekście negatywnego wpływu na wartości zabytkowe obiektu niż likwidacja barier architektonicznych. Podstawowym warunkiem, który musi być przy tym spełniony jest przekazanie różnym grupom zainteresowanych uczciwej i wyczerpującej informacji o przygotowanej ofercie i o ewentualnych ograniczeniach dostępności. Ze względu na charakter zabytków obszarowych należy się spodziewać, że rzadko kiedy zarządzający ogrodem, będzie w stanie udostępnić go w pełni.","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"264 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"122469452","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Zamek Królewski na Wawelu corocznie jest odwiedzany przez ok. półtora miliona ludzi. Wzgórze wawelskie jest praktycznie dostępne dla osób niepełnosprawnych. Wnętrza zamkowe, udostępnione dla zwiedzających przez dwie klatki schodowe od strony Dziedzińca Arkadowego, nie były dostępna dla poruszających się na wózkach. W trakcie prac prowadzonych w latach 2017 – 2019 w ramach unijnego projektu pt. „Wawel – dziedzictwo dla przyszłości” w obiekcie zlikwidowano liczne bariery architektoniczne w formie progów, pojedynczych stopni przed wejściami na krużgankach i innych oraz wybudowano dźwig (windę) w miejscu klatki schodowej pochodzącej z czasów Generalnego Gubernatora Hansa Franka. W artykule szczegółowo opisano wykonane roboty budowlane wewnątrz budynku i na krużgankach oraz budowę nowoczesnego dźwigu, specjalnie skonstruowanego na potrzeby Zamku. Podano jego szczegółowe parametry. Dokonano próby oceny przedsięwzięcia przy przyjęciu siedmiu zasad konserwatorskich jako kryteriów do oceny. Treść wzbogacają liczne unikatowe zdjęcia wykonane przed i w trakcie prac oraz współcześnie we wnętrzach szybu, niedostępnego dla oczu użytkowników. Tekst w przystępny sposób przybliża czytelnikowi prace związane z budową dźwigu w obiekcie zabytkowym zgodnie z zasadami konserwatorskimi, może być przydatny przy szkoleniu konserwatorów zabytków jako studium przypadku.
{"title":"Dostosowanie Zamku Królewskiego na Wawelu do potrzeb osób z ograniczeniami ruchu","authors":"R. Jeżowski","doi":"10.35784/odk.2994","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.2994","url":null,"abstract":"Zamek Królewski na Wawelu corocznie jest odwiedzany przez ok. półtora miliona ludzi. Wzgórze wawelskie jest praktycznie dostępne dla osób niepełnosprawnych. Wnętrza zamkowe, udostępnione dla zwiedzających przez dwie klatki schodowe od strony Dziedzińca Arkadowego, nie były dostępna dla poruszających się na wózkach. \u0000W trakcie prac prowadzonych w latach 2017 – 2019 w ramach unijnego projektu pt. „Wawel – dziedzictwo dla przyszłości” w obiekcie zlikwidowano liczne bariery architektoniczne w formie progów, pojedynczych stopni przed wejściami na krużgankach i innych oraz wybudowano dźwig (windę) w miejscu klatki schodowej pochodzącej z czasów Generalnego Gubernatora Hansa Franka. W artykule szczegółowo opisano wykonane roboty budowlane wewnątrz budynku i na krużgankach oraz budowę nowoczesnego dźwigu, specjalnie skonstruowanego na potrzeby Zamku. Podano jego szczegółowe parametry. Dokonano próby oceny przedsięwzięcia przy przyjęciu siedmiu zasad konserwatorskich jako kryteriów do oceny. Treść wzbogacają liczne unikatowe zdjęcia wykonane przed i w trakcie prac oraz współcześnie we wnętrzach szybu, niedostępnego dla oczu użytkowników. Tekst w przystępny sposób przybliża czytelnikowi prace związane z budową dźwigu w obiekcie zabytkowym zgodnie z zasadami konserwatorskimi, może być przydatny przy szkoleniu konserwatorów zabytków jako studium przypadku.","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"1 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"131223479","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Calogero Bellanca, S. Mora Alonso-Muñoyerro, Cecilia Antonini Lanari
Accessibility is a fondamental point to enjoy cultural heritage. An operative aspect which with different theoretical methodologies and practical projects can reach critical-conservative solutions. A first step may be to conserve the different stratification, all historic periods, and the impact in the surroundings for single preexistences and archeological sites. For archeological sites, it is necessary not to forget historical solutions which contributed to inspire the Venice Charter. A second step is an urban dimension for the accessibility in the historic centres and the pedestrian itineraries. To summarize the values Riegl, as we know, divided them in two main groups: the memorial values as age value, historical value and intended memorial value; and the present day values as use value, art value, newness value and relative art value. And when there is a conflict between use value and historical value, the treatment of a monument should, above all, take into account the age value. This will be a principal for the guidelines in the problem of accessibility. Many of these problems can be resolve with an appropriate design. This reintegration of the image even for the urban restoration than for the conservation of environment. In this paper, we want to present different ways of making the cultural heritage accessible to everyone, not only the obvious priorities of physical accessibility, but also accessibility in the form of understanding and experienced.
{"title":"Accessibility of cultural heritage","authors":"Calogero Bellanca, S. Mora Alonso-Muñoyerro, Cecilia Antonini Lanari","doi":"10.6027/tn2009-572","DOIUrl":"https://doi.org/10.6027/tn2009-572","url":null,"abstract":"Accessibility is a fondamental point to enjoy cultural heritage. An operative aspect which with different theoretical methodologies and practical projects can reach critical-conservative solutions. \u0000A first step may be to conserve the different stratification, all historic periods, and the impact in the surroundings for single preexistences and archeological sites. \u0000For archeological sites, it is necessary not to forget historical solutions which contributed to inspire the Venice Charter. \u0000A second step is an urban dimension for the accessibility in the historic centres and the pedestrian itineraries. \u0000To summarize the values Riegl, as we know, divided them in two main groups: the memorial values as age value, historical value and intended memorial value; and the present day values as use value, art value, newness value and relative art value. \u0000And when there is a conflict between use value and historical value, the treatment of a monument should, above all, take into account the age value. \u0000This will be a principal for the guidelines in the problem of accessibility. \u0000Many of these problems can be resolve with an appropriate design. \u0000This reintegration of the image even for the urban restoration than for the conservation of environment. \u0000In this paper, we want to present different ways of making the cultural heritage accessible to everyone, not only the obvious priorities of physical accessibility, but also accessibility in the form of understanding and experienced. \u0000 ","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"33 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"114106970","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
Located in the north of Greece, the city of Thessaloniki encompasses approximately 320 monuments of the 19th and 20th century. Addressed under Greek law as “modern” monuments, most of them were conserved over the past 40 years, with little if any attention to the issue of adaptation to accessibility needs in the initial conservation works. Nonetheless, in more recent projects, specific care was displayed, largely through interventions aiming to facilitate physical access, with two cases of people with disabilities in mind, namely users of wheelchairs and people with restricted mobility. In each of these interventions, two special issues arise: on one hand, the extent to which the safeguard of cultural significance has placed limits on the pursuit of accessibility, and on the other, the degree to which the initiatives undertaken for accessibility have affected cultural significance. Based on extensive on-site research and genuine evaluation, this paper seeks to provide a complete picture and didactic appraisal of this two-way relation. To this end, it undertakes a thorough analysis and assessment of the interventions completed in the so far three main directions of action for accessibility improvement in the “modern” monuments of Thessaloniki: (1) Establishing an entrance, (2) Providing unobstructed horizontal circulation, and (3) Ensuring smooth vertical movement. This analysis allows for a clear answer to be given to the question posed in the title, in addition to revealing prospects for the enhancement of the encounter of cultural significance and accessibility in the most sizable segment of Thessaloniki’s architectural heritage.
{"title":"An intricate encounter? Cultural significance and accessibility in the conservation of the 19th and 20th century monuments of Thessaloniki, Greece","authors":"Dimitrios Zygomalas","doi":"10.35784/odk.2928","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.2928","url":null,"abstract":"Located in the north of Greece, the city of Thessaloniki encompasses approximately 320 monuments of the 19th and 20th century. Addressed under Greek law as “modern” monuments, most of them were conserved over the past 40 years, with little if any attention to the issue of adaptation to accessibility needs in the initial conservation works. Nonetheless, in more recent projects, specific care was displayed, largely through interventions aiming to facilitate physical access, with two cases of people with disabilities in mind, namely users of wheelchairs and people with restricted mobility. \u0000In each of these interventions, two special issues arise: on one hand, the extent to which the safeguard of cultural significance has placed limits on the pursuit of accessibility, and on the other, the degree to which the initiatives undertaken for accessibility have affected cultural significance. Based on extensive on-site research and genuine evaluation, this paper seeks to provide a complete picture and didactic appraisal of this two-way relation. To this end, it undertakes a thorough analysis and assessment of the interventions completed in the so far three main directions of action for accessibility improvement in the “modern” monuments of Thessaloniki: (1) Establishing an entrance, (2) Providing unobstructed horizontal circulation, and (3) Ensuring smooth vertical movement. This analysis allows for a clear answer to be given to the question posed in the title, in addition to revealing prospects for the enhancement of the encounter of cultural significance and accessibility in the most sizable segment of Thessaloniki’s architectural heritage.","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"157 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"127369138","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
The current paper analyses the paradigm shifts in the discourse of heritage sites with tragic personal stories, memories, and remains, emphasising local communities' role in reframing controversial heritage in Norway and Estonia. Although these stories are from different cultures and places, they all spin around the same - how do we deal with the most delicate strings in the human mind, beliefs, sorrows, and dignity. The sites under discussion are "ghosts" of the tragedies of the past century. Among heritage communities, states and experts, there were intense debates about the values and fate of those areas. Besides several historical, political and socioeconomic issues, personal wounds were reconciled. The first case describes the heritage communities' initiatives in accessing and reconciling values of contested Cold War heritage - Suurpea Naval Base erected during Soviet Occupation and deportations on the coasts of Estonia. The second case deals with the initial demolition and later recognition of Sami burial sites and sacred landscapes of Arctic Norway, re-gaining the rights to Saami heritage and restitution. These cases highlight the importance of inclusiveness while dealing with conflicting histories, reconciliation, restitution, and dignity of heritage and communities concerned. Authors rely on a holistic concept of cultural heritage. Cultural communities, spirit and feeling of their presence are essential indicators of character and sense of place. The authors show the benefits of a people-centred approach towards heritage as the basis of transformative change in heritage protection. The authors` positions are not purely academic – they have been involved in defining and protecting the cultural heritage of the areas under discussion. Keywords: cultural heritage, heritage communities, sociocultural accessibility, inclusiveness, restitution, reconciliation
{"title":"The Role of Local Communities in the Discourse of Controversial Heritage of Norway and Estonia","authors":"Ave Paulus, Arnstein Bard Brekke","doi":"10.35784/odk.2939","DOIUrl":"https://doi.org/10.35784/odk.2939","url":null,"abstract":"The current paper analyses the paradigm shifts in the discourse of heritage sites with tragic personal stories, memories, and remains, emphasising local communities' role in reframing controversial heritage in Norway and Estonia. Although these stories are from different cultures and places, they all spin around the same - how do we deal with the most delicate strings in the human mind, beliefs, sorrows, and dignity. The sites under discussion are \"ghosts\" of the tragedies of the past century. Among heritage communities, states and experts, there were intense debates about the values and fate of those areas. Besides several historical, political and socioeconomic issues, personal wounds were reconciled. The first case describes the heritage communities' initiatives in accessing and reconciling values of contested Cold War heritage - Suurpea Naval Base erected during Soviet Occupation and deportations on the coasts of Estonia. The second case deals with the initial demolition and later recognition of Sami burial sites and sacred landscapes of Arctic Norway, re-gaining the rights to Saami heritage and restitution. These cases highlight the importance of inclusiveness while dealing with conflicting histories, reconciliation, restitution, and dignity of heritage and communities concerned. Authors rely on a holistic concept of cultural heritage. Cultural communities, spirit and feeling of their presence are essential indicators of character and sense of place. The authors show the benefits of a people-centred approach towards heritage as the basis of transformative change in heritage protection. The authors` positions are not purely academic – they have been involved in defining and protecting the cultural heritage of the areas under discussion. \u0000Keywords: cultural heritage, heritage communities, sociocultural accessibility, inclusiveness, restitution, reconciliation","PeriodicalId":273645,"journal":{"name":"Protection of Cultural Heritage","volume":"398 1","pages":"0"},"PeriodicalIF":0.0,"publicationDate":"2023-01-07","publicationTypes":"Journal Article","fieldsOfStudy":null,"isOpenAccess":false,"openAccessPdf":"","citationCount":null,"resultStr":null,"platform":"Semanticscholar","paperid":"132868881","PeriodicalName":null,"FirstCategoryId":null,"ListUrlMain":null,"RegionNum":0,"RegionCategory":"","ArticlePicture":[],"TitleCN":null,"AbstractTextCN":null,"PMCID":"","EPubDate":null,"PubModel":null,"JCR":null,"JCRName":null,"Score":null,"Total":0}
京公网安备 11010802042870号
京ICP备2023020795号-1
扫码关注我们
求助内容：
应助结果提醒方式：